علم یا توهمِ علم؟!

خب می‌خوام از یکی از چیز هایی که خودمم یک مدت درگیرش بودم براتون صحبت کنم، علم یا توهم علم؟

راستش از وقتی که شبکه های اجتماعی به مرور زیاد شدن یک سری افراد همیشه پیدا میشن یک سری کانال که عموما پر از اشتباه هم هستند داخل این شبکه های اجتماعی ایجاد میکنند و باهاش مطالب جالب و علمی مختلف رو به اشتراک میذارن، یه سری نکته ها راجع به فیزیک و بقیه علوم، معمولا دنبال کننده های زیادی هم دارن و مشکل من با این کانال ها یا مطالبشون نیست، مشکل من اون طرز فکری هست که برای دنبال کننده های این کانال‌ها ایجاد میشه، هیچ عیبی نداره ما وبسایت های علمی رو بخونیم، مطالب و اخبار علمی مختلف رو دنبال کنیم اما اینکه خودمون رو قانع کنیم دانش به دست آوردیم و درحال کسب علم هستیم من رو اذیت می‌کنه.

ببینید صحبت من اینه، اگر به یک موضوعی علاقه داریم و از چندین منبع اون رو دنبال میکنیم تا هر روز چند مورد و موضوع جدید ازش یاد بگیریم چرا نریم سراغ همون علم و به صورت اصولی اون رو یاد بگیریم؟!

ما ساعت ها انگشت دستمون رو روی شیشه گوشی بالا و پایین میبریم و مطالب رو بالا پایین میکنیم صدها پست راجع به موضوع مورد علاقمون میخونیم و احساس میکنیم مطلبی یاد گرفتیم، یا با شوق پادکست های مختلف گوش میدیم تا به روز باشیم اما هیچ‌وقت به این موضوع فکر نمیکنیم که من هیچ‌وقت با خوندن و گوش دادن پادکست ریاضی دان نمیشم! ستاره شناس نمی‌شم! فیزیک‌دان نمی‌شم و ...

به این خاطر هست که من میگم این کانال ها بیشتر توهم علم میارن تا علم، اگر شما با یک جستجو ساده چند کتاب که پایه های ستاره‌شناسی رو درس میدن، پایه های فیزیک رو درس میدن و... رو پیدا کنید، اونها رو بخرید و شروع به یادگیری کنید بعد از یک مدت بدون شک اون شغل شما خواهد بود، می‌تونید حتی یک فرد حرفه‌ای و پیشرو در اون زمینه باشید اما باور کنید یا نه، خوندن پست های وبسایت ها و مطالب داخل شبکه های اجتماعی شما رو نه باهوش میکنه نه اون کاره.

علم فقط و فقط از یک منبع به دست میاد و اون هم کتاب هست. همین! حالا دیجیتال یا کاغذی بودنش مهم نیست.

حرف من اینه اون پست ها برای شما چند ثانیه حس خوب میاره که یک موضوع رو یاد گرفتید در صورتی که بعد چند دقیقه خیلی راحت فراموش می‌کنید و در دنیایی از اطلاعات دیگه ذهنتون گم میشه.

به نظرم خیلی بهتر هست که واقعا به دنبال علاقه هامون بریم و کمتر خودمون رو با شبکه های اجتماعی مشغول کنیم.

من شبکه های اجتماعی رو برای کمی وقت گذروندن در روز و روزمره‌نویسی دوست دارم اما هیچ‌وقت برام اعتیاد و وقت گیر نبودن و نمیخوام بشن، به جز گذشته که میگم منم به همین درد دچار بودم و ساعت ها مطالب علمی میخوندم به این بهانه که روزی منم واقعا اون علم رو بدست بیارم، ولی خیلی طول کشید تا واقعا درک کنم این مطالب و این شیوه جز وقت کشتن چیزی برام نداره. همین :) خوشحال میشم اگر نظری در این مورد دارین بهم بگین.


/ 0 نظر / 36 بازدید